[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"$fpj3vyVjp6NhZosrXaU3NYw0VTzGLC6byvg4enjAbRaM":3,"$fnAoD7Fd8UON5hrLH8VPwfrqz_xrIwwu9Q7QRyaVdKVY":5},{"user":4},null,{"work_id":6,"work_code":7,"title":8,"title_traditional":4,"subtitle":4,"author_id":4,"dynasty_code":9,"category_code":10,"rhythmic_code":4,"collection_id":11,"chapter_id":12,"preface":4,"description":4,"description_reference":4,"introduction":4,"introduction_reference":4,"translation":4,"translation_reference":4,"source_collection_code":13,"source_file":14,"source_index":15,"original_id":4,"import_batch_id":16,"view_count":17,"like_count":4,"is_featured":4,"created_at":18,"updated_at":18,"author__author_id":4,"author_name":4,"author_code":4,"author_description":4,"dynasty_name":19,"category_name":20,"category_sequence":21,"source_collection_name":13,"paragraphs":22,"annotations":232,"appreciations":233},"5050063e-742b-44fd-9ff4-9c7486226dae","四书五经_mengzi_梁惠王上_0","梁惠王上","pre_qin","jing","057f5e91-2e71-4a9b-8e30-f2521808dace","4337513c-e7e8-4095-bba7-c934475062ca","四书五经","/home/admin/works/github/pipigu/chinese-poetry/四书五经/mengzi.json",0,"四书五经_1766567326887",37,"2025-12-24T09:08:46.950Z","先秦","经",5,[23,27,31,35,39,42,46,50,54,58,62,66,70,74,77,81,85,89,93,97,101,105,109,113,117,121,125,129,133,137,141,145,149,153,157,161,165,168,172,176,180,184,188,192,196,200,204,208,212,216,220,224,228],{"paragraph_id":24,"sequence":25,"content":26,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"d76e84b9-9fa8-47e4-bcd0-5ab73055ee61",1,"孟子見梁惠王。王曰：「叟不遠千里而來，亦將有以利吾國乎？」",{"paragraph_id":28,"sequence":29,"content":30,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"13d3ae9f-4c87-4fde-bc3a-0f2610ac29fc",2,"孟子對曰：「王何必曰利？亦有仁義而已矣。王曰『何以利吾國』？大夫曰『何以利吾家』？士庶人曰『何以利吾身』？上下交征利而國危矣。萬乘之國弒其君者，必千乘之家；千乘之國弒其君者，必百乘之家。萬取千焉，千取百焉，不為不多矣。苟為後義而先利，不奪不饜。未有仁而遺其親者也，未有義而後其君者也。王亦曰仁義而已矣，何必曰利？」",{"paragraph_id":32,"sequence":33,"content":34,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"6cc54dfb-8fcc-4981-85c9-828bd6bf1528",3,"孟子見梁惠王，王立於沼上，顧鴻鴈麋鹿，曰：「賢者亦樂此乎？」",{"paragraph_id":36,"sequence":37,"content":38,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"9bb55353-0b33-4d5d-ad6e-72e32102c800",4,"孟子對曰：「賢者而後樂此，不賢者雖有此，不樂也。《詩》云：『經始靈臺，經之營之，庶民攻之，不日成之。經始勿亟，庶民子來。王在靈囿，麀鹿攸伏，麀鹿濯濯，白鳥鶴鶴。王在靈沼，於牣魚躍。』文王以民力為臺為沼。而民歡樂之，謂其臺曰靈臺，謂其沼曰靈沼，樂其有麋鹿魚鼈。古之人與民偕樂，故能樂也。《湯誓》曰：『時日害喪？予及女偕亡。』民欲與之偕亡，雖有臺池鳥獸，豈能獨樂哉？」",{"paragraph_id":40,"sequence":21,"content":41,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"bdea530d-b7c8-4b21-9ed8-01fe6e00d130","梁惠王曰：「寡人之於國也，盡心焉耳矣。河內凶，則移其民於河東，移其粟於河內。河東凶亦然。察鄰國之政，無如寡人之用心者。鄰國之民不加少，寡人之民不加多，何也？」",{"paragraph_id":43,"sequence":44,"content":45,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"b872c13e-f319-4d79-9a89-24ae062e2a12",6,"孟子對曰：「王好戰，請以戰喻。填然鼓之，兵刃既接，棄甲曳兵而走。或百步而後止，或五十步而後止。以五十步笑百步，則何如？」",{"paragraph_id":47,"sequence":48,"content":49,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"cfee893e-fbb0-475f-8c32-c532b6080742",7,"曰：「不可，直不百步耳，是亦走也。」",{"paragraph_id":51,"sequence":52,"content":53,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"f820d8e8-1509-44ea-af58-b1d5f169d02b",8,"曰：「王如知此，則無望民之多於鄰國也。不違農時，穀不可勝食也；數罟不入洿池，魚鼈不可勝食也；斧斤以時入山林，材木不可勝用也。穀與魚鼈不可勝食，材木不可勝用，是使民養生喪死無憾也。養生喪死無憾，王道之始也。五畝之宅，樹之以桑，五十者可以衣帛矣；雞豚狗彘之畜，無失其時，七十者可以食肉矣；百畝之田，勿奪其時，數口之家可以無飢矣；謹庠序之教，申之以孝悌之義，頒白者不負戴於道路矣。七十者衣帛食肉，黎民不飢不寒，然而不王者，未之有也。",{"paragraph_id":55,"sequence":56,"content":57,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"123d1485-9577-4dd0-9269-ed8e90155ec1",9,"狗彘食人食而不知檢，塗有餓莩而不知發；人死，則曰：『非我也，歲也。』是何異於刺人而殺之，曰：『非我也，兵也。』王無罪歲，斯天下之民至焉。」",{"paragraph_id":59,"sequence":60,"content":61,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"f6c8732c-e1b8-4168-bf2c-d69821f38374",10,"梁惠王曰：「寡人願安承教。」",{"paragraph_id":63,"sequence":64,"content":65,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"b96f3c63-946d-4131-9e10-7f5034445d06",11,"孟子對曰：「殺人以梃與刃，有以異乎？」",{"paragraph_id":67,"sequence":68,"content":69,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"5de3add4-29a3-45fb-959d-8591459a8929",12,"曰：「無以異也。」",{"paragraph_id":71,"sequence":72,"content":73,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"b05d10e5-9179-46be-a8be-d51fd3bf3ce5",13,"「以刃與政，有以異乎？」",{"paragraph_id":75,"sequence":76,"content":69,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"c78262cd-cb6d-4a87-904a-aee1c2558202",14,{"paragraph_id":78,"sequence":79,"content":80,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"fc570a7e-3119-4e30-be77-d29a0aee229e",15,"曰：「庖有肥肉，廐有肥馬，民有飢色，野有餓莩，此率獸而食人也。獸相食，且人惡之。為民父母，行政不免於率獸而食人。惡在其為民父母也？仲尼曰：『始作俑者，其無後乎！』為其象人而用之也。如之何其使斯民飢而死也？」",{"paragraph_id":82,"sequence":83,"content":84,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"3824097e-d6cc-4d28-90ff-cba7b5e7c23f",16,"梁惠王曰：「晉國，天下莫強焉，叟之所知也。及寡人之身，東敗於齊，長子死焉；西喪地於秦七百里；南辱於楚。寡人恥之，願比死者一洒之，如之何則可？」",{"paragraph_id":86,"sequence":87,"content":88,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"1ec1aaf9-d277-4c21-bd1a-4ca393e0c3c1",17,"孟子對曰：「地方百里而可以王。王如施仁政於民，省刑罰，薄稅斂，深耕易耨。壯者以暇日修其孝悌忠信，入以事其父兄，出以事其長上，可使制梃以撻秦楚之堅甲利兵矣。彼奪其民時，使不得耕耨以養其父母，父母凍餓，兄弟妻子離散。彼陷溺其民，王往而征之，夫誰與王敵？故曰：『仁者無敵。』王請勿疑！」",{"paragraph_id":90,"sequence":91,"content":92,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"8610ea3b-a7cc-4654-a1bd-f50c7e183612",18,"孟子見梁襄王。出，語人曰：「望之不似人君，就之而不見所畏焉。卒然問曰：『天下惡乎定？』吾對曰：『定于一。』",{"paragraph_id":94,"sequence":95,"content":96,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"352993e6-97d9-4b53-a634-ff931c009ae5",19,"『孰能一之？』對曰：『不嗜殺人者能一之。』",{"paragraph_id":98,"sequence":99,"content":100,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"2bfdbc8b-9903-4901-9fb9-0160667c64ba",20,"『孰能與之？』對曰：『天下莫不與也。王知夫苗乎？七八月之間旱，則苗槁矣。天油然作雲，沛然下雨，則苗浡然興之矣。其如是，孰能禦之？今夫天下之人牧，未有不嗜殺人者也，如有不嗜殺人者，則天下之民皆引領而望之矣。誠如是也，民歸之，由水之就下，沛然誰能禦之？』」",{"paragraph_id":102,"sequence":103,"content":104,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"645fdd1b-1aaf-4b80-b83a-56ff5b61fa86",21,"齊宣王問曰：「齊桓、晉文之事可得聞乎？」",{"paragraph_id":106,"sequence":107,"content":108,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"962fe399-95a3-4bb5-baf8-0476d22aaf56",22,"孟子對曰：「仲尼之徒無道桓、文之事者，是以後世無傳焉。臣未之聞也。無以，則王乎？」",{"paragraph_id":110,"sequence":111,"content":112,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"eafbe9bf-5362-4e25-9bdf-f5ede4726328",23,"曰：「德何如，則可以王矣？」",{"paragraph_id":114,"sequence":115,"content":116,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"a7fa9b9a-77ac-41d6-aba1-ae8549f53a25",24,"曰：「保民而王，莫之能禦也。」",{"paragraph_id":118,"sequence":119,"content":120,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"56383743-edb5-4fa0-b3fd-a9184a04eca5",25,"曰：「若寡人者，可以保民乎哉？」",{"paragraph_id":122,"sequence":123,"content":124,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"4c7ecbf3-7426-456b-a93f-10d0c4f05195",26,"曰：「可。」",{"paragraph_id":126,"sequence":127,"content":128,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"5d2c2b3a-0a00-4e3d-bb2e-87d322b6ec50",27,"曰：「何由知吾可也？」",{"paragraph_id":130,"sequence":131,"content":132,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"967f4180-f50a-49a2-9c3a-8f5643b8da55",28,"曰：「臣聞之胡齕曰，王坐於堂上，有牽牛而過堂下者，王見之，曰：『牛何之？』對曰：『將以釁鐘。』王曰：『舍之！吾不忍其觳觫，若無罪而就死地。』對曰：『然則廢釁鐘與？』曰：『何可廢也？以羊易之！』不識有諸？」",{"paragraph_id":134,"sequence":135,"content":136,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"6ad8d736-1612-4f0c-b7b9-6dd16fd9ed7c",29,"曰：「有之。」",{"paragraph_id":138,"sequence":139,"content":140,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"066dfdf1-ba53-4bfd-a3b5-2221f8c343ca",30,"曰：「是心足以王矣。百姓皆以王為愛也，臣固知王之不忍也。」",{"paragraph_id":142,"sequence":143,"content":144,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"506da956-6d62-46d3-bd3d-983e978e9d8a",31,"王曰：「然。誠有百姓者。齊國雖褊小，吾何愛一牛？即不忍其觳觫，若無罪而就死地，故以羊易之也。」",{"paragraph_id":146,"sequence":147,"content":148,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"c40d3535-9ae1-4b4b-8e84-ae94043246c3",32,"曰：「王無異於百姓之以王為愛也。以小易大，彼惡知之？王若隱其無罪而就死地，則牛羊何擇焉？」",{"paragraph_id":150,"sequence":151,"content":152,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"1615d89a-0ebe-41ec-a423-5955f3c8d012",33,"王笑曰：「是誠何心哉？我非愛其財。而易之以羊也，宜乎百姓之謂我愛也。」",{"paragraph_id":154,"sequence":155,"content":156,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"1a8b0359-4da7-476a-b8c3-3ac4217792a0",34,"曰：「無傷也，是乃仁術也，見牛未見羊也。君子之於禽獸也，見其生，不忍見其死；聞其聲，不忍食其肉。是以君子遠庖廚也。」",{"paragraph_id":158,"sequence":159,"content":160,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"aaa0b671-bb8b-41e8-bc32-a48bb1e5a246",35,"王說曰：「《詩》云：『他人有心，予忖度之。』夫子之謂也。夫我乃行之，反而求之，不得吾心。夫子言之，於我心有戚戚焉。此心之所以合於王者，何也？」",{"paragraph_id":162,"sequence":163,"content":164,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"0589d0dc-c87f-44d3-9f16-5fdedc2fea43",36,"曰：「有復於王者曰：『吾力足以舉百鈞』，而不足以舉一羽；『明足以察秋毫之末』，而不見輿薪，則王許之乎？」",{"paragraph_id":166,"sequence":17,"content":167,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"38646e7a-c1f9-4822-a557-dc20d7a14d23","曰：「否。」",{"paragraph_id":169,"sequence":170,"content":171,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"932d4eb9-c6af-4446-815f-9f1192028808",38,"「今恩足以及禽獸，而功不至於百姓者，獨何與？然則一羽之不舉，為不用力焉；輿薪之不見，為不用明焉，百姓之不見保，為不用恩焉。故王之不王，不為也，非不能也。」",{"paragraph_id":173,"sequence":174,"content":175,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"774a28a4-42a0-490a-8f4e-ec86b19d360d",39,"曰：「不為者與不能者之形何以異？」",{"paragraph_id":177,"sequence":178,"content":179,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"cf23c16f-688b-4967-902c-343cb5b7a359",40,"曰：「挾太山以超北海，語人曰『我不能』，是誠不能也。為長者折枝，語人曰『我不能』，是不為也，非不能也。故王之不王，非挾太山以超北海之類也；王之不王，是折枝之類也。老吾老，以及人之老；幼吾幼，以及人之幼。天下可運於掌。《詩》云：『刑于寡妻，至于兄弟，以御于家邦。』言舉斯心加諸彼而已。故推恩足以保四海，不推恩無以保妻子。古之人所以大過人者無他焉，善推其所為而已矣。今恩足以及禽獸，而功不至於百姓者，獨何與？權，然後知輕重；度，然後知長短。物皆然，心為甚。王請度之！抑王興甲兵，危士臣，構怨於諸侯，然後快於心與？」",{"paragraph_id":181,"sequence":182,"content":183,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"31947790-7dbd-4dcf-b659-0911d674c3e5",41,"王曰：「否。吾何快於是？將以求吾所大欲也。」",{"paragraph_id":185,"sequence":186,"content":187,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"77f0c943-e940-4a96-a96e-3231cb1bef56",42,"曰：「王之所大欲可得聞與？」王笑而不言。",{"paragraph_id":189,"sequence":190,"content":191,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"6cf7698b-fbd2-4375-88da-e8388de020a0",43,"曰：「為肥甘不足於口與？輕煖不足於體與？抑為采色不足視於目與？聲音不足聽於耳與？便嬖不足使令於前與？王之諸臣皆足以供之，而王豈為是哉？」",{"paragraph_id":193,"sequence":194,"content":195,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"c1f510f8-5957-4309-9529-9eb7ccc4efca",44,"曰：「否。吾不為是也。」",{"paragraph_id":197,"sequence":198,"content":199,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"226e8573-a759-4e2f-b74f-49868c303f90",45,"曰：「然則王之所大欲可知已。欲辟土地，朝秦楚，莅中國而撫四夷也。以若所為求若所欲，猶緣木而求魚也。」",{"paragraph_id":201,"sequence":202,"content":203,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"59431030-d311-427f-bffe-6243b07f4113",46,"王曰：「若是其甚與？」",{"paragraph_id":205,"sequence":206,"content":207,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"722c5ce7-cb66-4ffe-92c6-ff3f2aeae783",47,"曰：「殆有甚焉。緣木求魚，雖不得魚，無後災。以若所為，求若所欲，盡心力而為之，後必有災。」",{"paragraph_id":209,"sequence":210,"content":211,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"a5592d70-5d1f-484b-b229-9f431f0c3545",48,"曰：「可得聞與？」",{"paragraph_id":213,"sequence":214,"content":215,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"fc2c235b-25a4-4587-b216-a093cd4678b6",49,"曰：「鄒人與楚人戰，則王以為孰勝？」",{"paragraph_id":217,"sequence":218,"content":219,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"e7c5913b-388d-4f24-b189-89c7efc48b4f",50,"曰：「楚人勝。」",{"paragraph_id":221,"sequence":222,"content":223,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"2ca17e77-03a2-4732-8a47-7da1cafccb66",51,"曰：「然則小固不可以敵大，寡固不可以敵眾，弱固不可以敵彊。海內之地方千里者九，齊集有其一。以一服八，何以異於鄒敵楚哉？蓋亦反其本矣。今王發政施仁，使天下仕者皆欲立於王之朝，耕者皆欲耕於王之野，商賈皆欲藏於王之市，行旅皆欲出於王之塗，天下之欲疾其君者皆欲赴愬於王。其若是，孰能禦之？」",{"paragraph_id":225,"sequence":226,"content":227,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"82d369ef-ad06-418c-b381-e5d0045887c5",52,"王曰：「吾惛，不能進於是矣。願夫子輔吾志，明以教我。我雖不敏，請嘗試之。」",{"paragraph_id":229,"sequence":230,"content":231,"content_traditional":4,"is_title_line":4},"721d537b-7abb-42bd-94dd-288a9257193b",53,"曰：「無恆產而有恆心者，惟士為能。若民，則無恆產，因無恆心。苟無恆心，放辟，邪侈，無不為已。及陷於罪，然後從而刑之，是罔民也。焉有仁人在位，罔民而可為也？是故明君制民之產，必使仰足以事父母，俯足以畜妻子，樂歲終身飽，凶年免於死亡。然後驅而之善，故民之從之也輕。今也制民之產，仰不足以事父母，俯不足以畜妻子，樂歲終身苦，凶年不免於死亡。此惟救死而恐不贍，奚暇治禮義哉？王欲行之，則盍反其本矣。五畝之宅，樹之以桑，五十者可以衣帛矣；雞豚狗彘之畜，無失其時，七十者可以食肉矣；百畝之田，勿奪其時，八口之家可以無飢矣；謹庠序之教，申之以孝悌之義，頒白者不負戴於道路矣。老者衣帛食肉，黎民不飢不寒，然而不王者，未之有也。」",[],[]]